Σε μια ειλικρινή συζήτηση για τον χορό, την ισορροπία, την αυτογνωσία και τη δύναμη της έκφρασης, η Κωνσταντίνα Σγαρδέλη μιλά για τους ανθρώπους που τη στήριξαν, τις αμφιβολίες που τη διαμόρφωσαν και το ασφαλές καταφύγιο που ονειρεύτηκε να δημιουργήσει για κάθε παιδί και κάθε γυναίκα που αναζητά τη δική της ροή
Τι σημαίνει για σένα το να επιστρέφεις στην πόλη που μεγάλωσες και να δημιουργείς εκεί τη δική σου σχολή; Κρύβει και μια προσωπική ανάγκη αυτό το “μοίρασμα”;
Το White Flow φαίνεται να είναι κάτι περισσότερο από μια σχολή χορού. Αν έπρεπε να περιγράψεις με μία εικόνα ή ένα συναίσθημα αυτό που θέλεις να νιώθει κάποιος μπαίνοντας στον χώρο σου, ποιο θα ήταν αυτό;Αν έπρεπε να δώσω μια εικόνα στο White Flow, θα ήταν η γη. Γι’ αυτό και ο χώρος έχει στοιχεία της φύσης — τη λευκή πέτρα, τον κήπο, το ξύλο στο πάτωμα του χορού. Και κάπου μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και κάτι πιο ανθρώπινο: ο ιδρώτας της προσπάθειας του καθενός .
Γιατί δεν είμαστε ποτέ απόλυτα σε ισορροπία — κινούμαστε συνεχώς για να τη βρούμε.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Jenny RSS .