Η πιο πρόσφατη δισκογραφική της δουλειά έχει τίτλο «Ο τελευταίος αναλογικός άνθρωπος»
Θα σου φανεί περίεργο, αλλά δεν έχω δει την Οικογένεια Γκίλμορ
Με στενοχωρεί που ακούμε πλέον τη μουσική κυρίως από το κινητό
– Τα βιβλία σου, ιδίως το Γάβγισμα, δίνουν μια χαραμάδα στον κόσμο για να καταλάβει την τέχνη σου, την ποίησή σου (με την έννοια του ποιώ, δημιουργώ) ακόμα περισσότερο. Θεωρείς ότι είσαι πρώτα ποιήτρια, συγγραφέας και μετά μουσικός, όπως έλεγε ο Leonard Cohen ή δεν τα διαχωρίζεις στο μυαλό σου;
Δεν με απασχολούν καθόλου οι προσδιορισμοί. Το τι είμαι δεν θα το αποφασίσω εγώ, θα το κρίνει ο χρόνος, η προσφορά μου μέσα από την τέχνη και, τελικά, το αν η κοινωνία βρήκε σε αυτήν κάτι που είχε ανάγκη για να εξελιχθεί.
Εγώ απλώς τυχαίνει να δημιουργώ με διαφορετικούς τρόπους, έχοντας ως κύρια γλώσσα μου τη μουσική. Πιστεύω όμως ότι η αληθινή αρμονία γεννιέται όταν οι τέχνες συνομιλούν μεταξύ τους.
Αυτό ακριβώς έζησα φέτος το καλοκαίρι με τη Λυδία Κονιόρδου, τη χορογράφο Αποστολία Παπαδαμάκη, πέντε υπέροχες χορεύτριες στον ιερό χώρο της Αρχαίας Κορίνθου μέσα από μια περιπατητική παράσταση όπου ο λόγος του Πάνου Γκιόκα η μουσική του Τρύφωνα Κουτσουρέλη και η κίνηση και ο τόπος έγιναν μία κοινή εμπειρία.
Κεντρική φωτογραφία: Ακίμ – Γιάννης Τσατσούλης
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below