Ελένη Κοκκίδου: «Πάντα προτιμούσα τους πιο λαϊκούς, τους πιο απλούς ανθρώπους» – Marie Claire

Η αγαπημένη ηθοποιός στην πολύχρονη διαδρομή της έχει κινηθεί με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικές ερμηνείες, από την τηλεοπτική σειρά «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα

Διαβάστε επίσης:Εριέττα Μανούρη: «Όταν όλα τα εξωτερικά στηρίγματα καταρρέουν, ο άνθρωπος αποκαλύπτεται» - Marie Claire

»Σκεπτόμενη τώρα τη ζωή μου, πάντα προτιμούσα τους πιο λαϊκούς, τους πιο απλούς ανθρώπους, γιατί μου δείχνανε έμπρακτα την αγάπη τους.

Εσείς πάντα μιλάτε με αγάπη για τη ζωή σας στο χωριό, στην Αρκαδία.

«Το χωριό ήταν ιερό στη συνείδηση της οικογένειας γιατί εκεί κατέφυγε η γιαγιά μου με τα τέσσερα κορίτσια της στην Κατοχή και τα έσωσε από την πείνα. Έμειναν εκεί δύο χρόνια, δυόμιση. Έσπερναν, θέριζαν, όργωναν και επιβιώσανε, αλλιώς θα είχαν πεθάνει. Οπότε αυτό το σπίτι, που είναι του προπάππου μου, του πατέρα της γιαγιάς μου, είχε μια ιερότητα.

Διαβάστε επίσης:Τάσος Ιορδανίδης: «Το να μην τα παρατάς είναι στάση ζωής» LikeWoman.gr

»Από μωρό παιδί πάω εκεί και περνάμε δύο μήνες το καλοκαίρι. Η ψυχή μου είναι εκεί. Αυτό το μέρος με έμαθε να ζω απλά, με έμαθε τα ζώα και τον φυσιολογικό κύκλο της ζωής, ότι όλα γεννιούνται, μεγαλώνουν και πεθαίνουν».

Αυτό μας φέρνει σε μια ισορροπία για το πόσο σημαντικά είναι τα πράγματα.

«Ακριβώς».

«Το χωριό ήταν ιερό στη συνείδηση της οικογένειας γιατί εκεί κατέφυγε η γιαγιά μου με τα τέσσερα κορίτσια της στην Κατοχή και τα έσωσε από την πείνα. Έμειναν εκεί δύο χρόνια, δυόμιση. Έσπερναν, θέριζαν, όργωναν και επιβιώσανε, αλλιώς θα είχαν πεθάνει»

Διαβάστε επίσης:Η Γαλλίδα σκηνοθέτρια Cathy Dubois έκανε ταινία την ιστορία ζωής της: Η μητέρα της την απέκτησε εκτός γάμου στα 50s, μεγάλωσε με τη φεμινίστρια γιαγιά της - Marie Claire

Είχατε πει, σε μια παλαιότερη συνέντευξή σας ότι «μετά τα πενήντα μου ένιωσα ότι η ζωή μου μπήκε σε μια ρότα». Ποια είναι τα δικά σας θετικά από το πέρασμα του χρόνου;

«Οι εμπειρίες που έχεις πάρει από τη ζωή μπαίνουν σε μια τάξη και αρχίζεις, από ένα σημείο και μετά, να δημιουργείς τους δικούς σου δρόμους. Από μια ηλικία και μετά πάτησα γερά στα πόδια μου, συνειδητοποίησα το ποια είμαι, ότι δεν μπορούσα να είμαι κάτι άλλο, που είναι πολύ σημαντικό, γιατί το κέρδισα με μεγάλο κόπο. Γιατί η οικογένειά μου ήταν ενάντια της, τρανταχτά καλλιτεχνικής, φύσης μου. Και κάποια στιγμή συμφιλιώθηκα με τον εαυτό μου. Αυτό μού πήρε πολλά χρόνια.

»Βέβαια αν δεν φύγουν οι γονείς από τη ζωή ποτέ δεν σταματάς να λογοδοτείς χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι. Αφού φύγουν συνειδητοποιείς ότι πάντα απαιτούν. Συνειδητοποιείς συμπεριφορές που είχαν σχέση με αυτό. Το να φύγουν οι γονείς, ενώ είναι το πιο οδυνηρό πράγμα, ειδικά αν φύγει η μάνα, είναι και το πιο απελευθερωτικό, γιατί είσαι πια ελεύθερος να φτιάξεις τις δικές σου ρίζες».

Δείτε το τρέιλερ του «Κόκορα»: