Η αρχή μιας σχέσης είναι συχνά γεμάτη πάθος. Οι «πεταλούδες στο στομάχι», η έντονη επιθυμία, η λαχτάρα και ο ενθουσιασμός είναι αυτά που την κάνουν τόσο ξεχωριστή. Ωστόσο, όλα αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον έρωτα συχνά εξασθενούν με τον χρόνο. Αν και κάθε ζευγάρι είναι διαφορετικό, συχνά γίνεται λόγος για την περίοδο του «μήνα του μέλιτος», περίπου δύο μήνες, πριν εγκαθιδρυθεί η ρουτίνα. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με ειδικό που μίλησε στο «MyBodyGreen», αυτή η φάση διαρκεί περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.
Η μείωση του πάθους σημαίνει το τέλος της σχέσης;
Σύμφωνα με τον ψυχίατρο Daniel Lieberman, τα ζευγάρια έχουν τουλάχιστον έναν χρόνο έντονου πάθους πριν αυτό αρχίσει να μειώνεται σταδιακά. Διαρκεί περίπου «12 μήνες». Ωστόσο, τονίζει ότι αργά ή γρήγορα θα μειωθεί, ό,τι κι αν κάνετε.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η αγάπη τελειώνει. Ο ειδικός ξεκαθαρίζει ένα σημαντικό σημείο, η μείωση του πάθους δεν είναι το ίδιο με τον χωρισμό. Πολλοί άνθρωποι τα συγχέουν, πιστεύοντας λανθασμένα ότι όταν τελειώσει το πάθος, τελειώνει και η σχέση. Έτσι, εγκλωβίζονται σε μια συνεχή αναζήτηση έντονου έρωτα, αντί να αποδεχτούν την εξέλιξη προς την «συντροφική αγάπη».
View this post on Instagram
Μια πρόσφατη μελέτη στο «Journal of Happiness Studies» υποστηρίζει αυτή την άποψη, δείχνοντας ότι όταν αντιμετωπίζουμε τον σύντροφό μας σαν τον καλύτερό μας φίλο, αυξάνονται οι πιθανότητες για μια μακροχρόνια σχέση.
Πώς διατηρείται η σύνδεση σε μια σχέση;
Η «συντροφική αγάπη» έρχεται μετά το πάθος και συχνά παρεξηγείται. Σε αυτή τη φάση, τα έντονα συναισθήματα της αρχής μειώνονται, αλλά αντικαθίστανται από κάτι πιο βαθύ, μια αίσθηση ολοκλήρωσης, πληρότητας και ικανοποίησης.
Άρα, ναι, είναι απολύτως δυνατό να αγαπάς χωρίς έντονο πάθος. Εξίσου σημαντικό είναι να διατηρείται ένα στοιχείο έκπληξης και ζωντάνιας μέσα στη σχέση, μέσα από κοινές δραστηριότητες, μικρές κινήσεις αγάπης και λόγια.
View this post on Instagram
Με τον χρόνο, η «συντροφική αγάπη» είναι αυτή που κυριαρχεί. Όπως εξηγεί ο ψυχίατρος, πρόκειται για «εκείνο το βαθύ συναίσθημα ευτυχίας και ηρεμίας δίπλα σε κάποιον του οποίου η ζωή είναι άρρηκτα δεμένη με τη δική μας, γνωρίζοντας ότι θα είναι πάντα εκεί για εμάς».
Η Jourdan Travers, συγγραφέας της μελέτης, τονίζει επίσης τη σημασία των κοινωνικών σχέσεων εκτός του ζευγαριού. «Αυτές λειτουργούν ως προστατευτικός παράγοντας απέναντι σε αρνητικές επιπτώσεις, όπως το στρες και η απομόνωση, που μπορεί να επηρεάσουν την ψυχική και σωματική υγεία κατά τη διάρκεια συγκρούσεων», καταλήγει.