Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Έμφυλη βία στις μεγαλύτερες γυναίκες: μια αθέατη πραγματικότητα που χρειάζεται προσοχή

Η έμφυλη βία δεν σταματά σε κάποια ηλικία. Ωστόσο, όταν αφορά γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, συχνά παραμένει αόρατη, ακόμη και για εκείνους που θα μπορούσαν να την αναγνωρίσουν και να προσφέρουν βοήθεια. Η ντροπή, τα βαθιά ριζωμένα στερεότυπα και οι ελλείψεις στην υποστήριξη δυσκολεύουν την αναζήτηση διεξόδου. Για τις γυναίκες άνω των 65 ετών, η αναγνώριση της κακοποίησης και η πρόσβαση σε κατάλληλη βοήθεια αποτελούν κρίσιμα ζητήματα, που χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή.

Οι καταγγελίες δεν δείχνουν ολόκληρη την εικόνα
Τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας που αναφέρονται στη συζήτηση καταγράφουν περίπου 16.000 θύματα μέσα σε δέκα μήνες. Όμως, όσο ανησυχητικοί κι αν είναι οι αριθμοί, δεν αποτυπώνουν όλη την έκταση του προβλήματος. Η έμφυλη βία υποκαταγράφεται, καθώς πολλές γυναίκες δεν απευθύνονται ούτε στην αστυνομία ούτε σε φορείς υποστήριξης. Πίσω από τις καταγεγραμμένες υποθέσεις υπάρχουν, επομένως, εμπειρίες που δεν φτάνουν ποτέ στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Περισσότερες καταγγελίες σημαίνουν και περισσότερες φωνές
Η αύξηση των καταγγελιών δεν αρκεί από μόνη της για να δείξει αν έχουν αυξηθεί αντίστοιχα τα περιστατικά. Η μεγαλύτερη δημόσια συζήτηση, ιδιαίτερα μετά το κίνημα MeToo, έχει δώσει χώρο σε γυναίκες να μιλήσουν για όσα βιώνουν. Στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, περισσότερες εμπειρίες γίνονται ορατές. Παράλληλα, οι εκστρατείες ενημέρωσης, όπως εκείνες του Κέντρου Διοτίμα, συμβάλλουν στην ενδυνάμωση. Το να ακούει μια γυναίκα άλλες να μιλούν μπορεί να τη βοηθήσει να αναζητήσει στήριξη.

Γιατί οι μεγαλύτερες γυναίκες δυσκολεύονται να μιλήσουν
Πολλές γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας μεγάλωσαν σε εποχές όπου η ενδοοικογενειακή βία ήταν περισσότερο κανονικοποιημένη και τα έμφυλα στερεότυπα βαθύτερα εμπεδωμένα. Αυτό μπορεί να κάνει ιδιαίτερα δύσκολη τόσο την αναγνώριση της κακοποίησης όσο και την απόφαση να ζητήσουν βοήθεια. Η κοινωνική ντροπή προσθέτει ένα ακόμη εμπόδιο. Το πρόβλημα, όμως, δεν αφορά μόνο τις ίδιες: η απουσία εξειδικευμένων δράσεων και κατάλληλα εκπαιδευμένων επαγγελματιών δυσκολεύει επίσης την πρόσβασή τους στην υποστήριξη.

Όταν τα σημάδια αποδίδονται λανθασμένα στην ηλικία
Ένα σημαντικό ζήτημα είναι ότι οι επαγγελματίες πρώτης γραμμής δεν αναγνωρίζουν πάντοτε την κακοποίηση. Σωματικά σημάδια μπορεί να θεωρηθούν συνέπειες του γήρατος, ενώ ψυχολογικές επιπτώσεις της βίας μπορεί να αποδοθούν σε ψυχικές παθήσεις. Παράλληλα, τα εργαλεία αξιολόγησης συχνά επικεντρώνονται σε νεότερες γυναίκες. Έτσι, μπορεί να μη βοηθούν επαρκώς στην αναγνώριση μιας διαφορετικής περίπτωσης, όπως μια γυναίκα 70 ετών που κακοποιείται από τον γιο της. Η βία μέσα στην οικογένεια δεν προέρχεται αποκλειστικά από τον σύντροφο.

Η ενημέρωση χρειάζεται να φτάνει στις ίδιες τις γυναίκες
Οι μεγάλες εκστρατείες έχουν αξία, αλλά χρειάζεται και άμεση επαφή. Το Κέντρο Διοτίμα πραγματοποιεί ομάδες ενδυνάμωσης σε ΚΑΠΗ δήμων, για γυναίκες άνω των 65 ετών. Η προσέγγιση αυτή φέρνει την ενημέρωση στους χώρους όπου βρίσκονται οι ίδιες. Ακόμη κι αν κάποια δεν βιώνει κακοποίηση, μπορεί να γνωρίζει μια φίλη που χρειάζεται βοήθεια. Το να ξέρει πώς να σταθεί δίπλα της και πού να την κατευθύνει αποτελεί ουσιαστικό μέρος της υποστήριξης.

Πού μπορεί να αναζητηθεί βοήθεια
Η γραμμή 15900 αποτελεί σημείο επικοινωνίας για γυναίκες που χρειάζονται υποστήριξη σχετικά με την έμφυλη βία. Παράλληλα, το Κέντρο Διοτίμα παρέχει νομική βοήθεια και δικαστική εκπροσώπηση σε γυναίκες με χαμηλά εισοδήματα και περιορισμένους κοινωνικούς και οικονομικούς πόρους. Η γνώση αυτών των επιλογών έχει σημασία: δίνει στη γυναίκα συγκεκριμένες πληροφορίες, ώστε να εξετάσει τα επόμενα βήματά της και να πάρει αποφάσεις για τον εαυτό της.

Η ασφαλής φιλοξενία είναι ένα πρώτο βήμα
Το ερώτημα «αν φύγω, πού θα πάω;» είναι καθοριστικό. Οι ξενώνες της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προσφέρουν δυνατότητα φιλοξενίας για τρεις μήνες, με δυνατότητα παράτασης. Δεν αποτελούν μόνιμη στεγαστική λύση, αλλά μπορούν να επιτρέψουν την άμεση απομάκρυνση από ένα περιβάλλον όπου κινδυνεύει η ζωή ή η σωματική ακεραιότητα μιας γυναίκας. Η ανάγκη αυτή είναι διαφορετική από το ζήτημα της μακροπρόθεσμης στέγασης.

Υποστήριξη προσαρμοσμένη στις πραγματικές ανάγκες
Το ζητούμενο δεν είναι απαραίτητα ξεχωριστές δομές για τις μεγαλύτερες γυναίκες. Είναι η εκπαίδευση των επαγγελματιών, τα κατάλληλα εργαλεία αξιολόγησης και οι στοχευμένες δράσεις πρόληψης και ενημέρωσης. Εξίσου σημαντικό είναι να μπορούν οι ίδιες να αναγνωρίζουν ότι αυτό που βιώνουν είναι βία και όχι κάτι φυσιολογικό.

Μια πληροφορία που αξίζει να μοιραστεί
Γνωρίζατε αυτές τις δυσκολίες; Αν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μπορείτε να το μοιραστείτε και να περιηγηθείτε στην ιστοσελίδα μας για περισσότερα σχετικά θέματα.

‹ ›