Μπορεί να θέλεις να βοηθήσεις, όμως ένα περιττό σχόλιο για τον τρόπο που μεγαλώνει κάποιος το παιδί του μπορεί να έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Αυτό σημαίνει, ότι η κριτική δεν οδηγεί απαραίτητα σε αλλαγή συμπεριφοράς. Αντίθετα, μπορεί να κάνει τον γονιό να κλειστεί στον εαυτό του, να αποφεύγει να μοιράζεται τις δυσκολίες του ή να αισθάνεται ότι πρέπει διαρκώς να απολογείται για τις αποφάσεις του.
Η συμβουλή που δεν ζητήθηκε μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό
Οι αποφάσεις για την ανατροφή ενός παιδιού επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες: τις ανάγκες του ίδιου του παιδιού, τις συνθήκες της οικογένειας, τις οικονομικές δυνατότητες, τις πολιτισμικές αντιλήψεις, αλλά και τις συμβουλές των ειδικών. Αυτό που λειτουργεί σε ένα σπίτι δεν είναι απαραίτητο ότι θα λειτουργήσει και σε ένα άλλο.
Για παράδειγμα, αν ένας γονιός δυσκολεύεται να διαχειριστεί ένα ξέσπασμα θυμού του παιδιού του σε δημόσιο χώρο, πιθανότατα δεν χρειάζεται κάποιον να του εξηγήσει τι θα έπρεπε να είχε κάνει διαφορετικά. Μπορεί να χρειάζεται απλώς λίγο χρόνο, κατανόηση ή πρακτική βοήθεια εκείνη τη στιγμή. Αντίστοιχα, όταν κάποιος μοιράζεται ότι το παιδί του δυσκολεύεται να κοιμηθεί, μια παρατήρηση του τύπου «εγώ δεν είχα ποτέ τέτοιο πρόβλημα» δεν προσφέρει απαραίτητα κάτι χρήσιμο. Κάθε παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες και κάθε οικογένεια διαφορετική καθημερινότητα.
Η Δρ. Santorelli υπογραμμίζει, επίσης, ότι τα σχόλια για τον τρόπο με τον οποίο κάποιος επιλέγει να τρώει, να ζει, να εργάζεται ή να ξεκουράζεται συχνά αποκαλύπτουν περισσότερο τις αξίες εκείνου που μιλά παρά τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου που δέχεται το σχόλιο. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να σταματήσουμε να ενδιαφερόμαστε για τους ανθρώπους γύρω μας, αλλά να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την υποστήριξη από την ανάγκη να υποδείξουμε στους άλλους τι κάνουν λάθος.