Η φαντασίωση του βιασμού ή του σεξουαλικού εξαναγκασμού αναφέρεται συχνά στην ψυχοθεραπεία, σύμφωνα με μελέτες και σεξολόγους. Στην kink κοινότητα, αυτού του είδους το role-playing ασκείται με δομημένο και αυστηρά οριοθετημένο τρόπο «Σήμερα, η κοινωνία ασκεί έντονη πίεση για συνοχή: προσπαθούμε να είμαστε συνεπείς με τις αξίες μας σε όλους τους τομείς της ζωής, από τη διατροφή μέχρι τη σεξουαλικότητα. Φαντασιώσεις, όπως εκείνες της υποταγής όταν κάποια είναι φεμινίστρια, βιώνονται ως εσωτερική ασυμφωνία. Ωστόσο, αυτή η ασυνέπεια είναι φυσιολογική και η σεξουαλικότητα μπορεί να αποτελέσει έναν προνομιακό χώρο για να την εξερευνήσουμε και να την αποδεχτούμε».
«Είναι ένα νοητικό κατασκεύασμα που μπορεί να προσεγγιστεί έτσι, να αναπαραστήσεις μια τραυματική σκηνή, όπως ο βιασμός, και να την ερωτικοποιήσεις, ώστε να τη βιώσεις σε ένα ασφαλές περιβάλλον», εξηγεί η Axelle de Sade, συγγραφέας του Kink: A Manual of Creative Sexualities (εκδόσεις Anne Carrière) και διευθύντρια της Σχολής Sadean Arts στο Παρίσι.
«Η επιλογή του συντρόφου, ο έλεγχος κάθε βήματος και η πλήρης διαχείριση της σκηνής επιτρέπουν τη μεταμόρφωση αυτού του τραύματος, ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι οι περισσότερες επιθέσεις συμβαίνουν σε οικεία περιβάλλοντα. Προσοχή όμως, το αίτημα πρέπει να προέρχεται από το άτομο που έχει βιώσει το τραύμα και να υπάρχει η ψυχική ικανότητα να οργανωθεί μια τέτοια σκηνή».
Τέλος, δεν επιθυμούν όλα τα θύματα τραύματος να ξαναζήσουν μια τέτοια εμπειρία, ακόμη και με παιχνιδιάρικο και απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο.