Η Αγαπητή μαρμάρινη πλάκα περιστρέφεται γύρω από μια σχέση εξουσίας. Πώς λειτουργούν οι ερωτικές σχέσεις όταν υπάρχει διαφορά ηλικίας, κύρους ή πείρας;
Γιατί για πολλά χρόνια δεν μιλούσαμε γι’ αυτές. Μετά το #MeToo έσπασε ένα ταμπού και άνοιξε μια συζήτηση που έπρεπε να γίνει. Πάρα πολλές γυναίκες έχουν ζήσει αντίστοιχες εμπειρίες, αλλά συχνά τις κρατούν μυστικές επειδή πιστεύουν ότι ευθύνονται οι ίδιες. Ίσως, όταν μια τέτοια ιστορία αποτυπώνεται στη λογοτεχνία, να μπορεί να λειτουργήσει ανακουφιστικά. Μπορεί κάποια να αναγνωρίσει τον εαυτό της και να καταλάβει ότι αυτό που έζησε δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται. Το πιο συγκινητικό για μένα είναι όταν αναγνώστριες μου γράφουν και μοιράζονται τις δικές τους ιστορίες.
Η γυναίκα εξακολουθεί να ζει μέσα σε αντιφατικές απαιτήσεις. Πρέπει να είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα και συχνά αντικρουόμενα. Αυτό από μόνο του είναι εξαντλητικό. Σκέφτομαι συχνά τη Σίλβια Πλαθ. Διαβάζοντας τις βιογραφίες της, έβλεπα ότι σε σημεία κυριαρχούσε η εικόνα της «ασθενούς» και όχι της σπουδαίας ποιήτριας. Σαν να αμφισβητούνταν συνεχώς η δημιουργία της μέσα από την ψυχική της κατάσταση. Έχουμε μια περίεργη τάση να μη βλέπουμε τις γυναίκες ως ολοκληρωμένους ανθρώπους, αλλά να τις εγκλωβίζουμε σε ένα ρόλο. Η ηρωίδα μου βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα σε δύο σχέσεις που τη διαλύουν και, το σημαντικότερο, δεν έχει κανένα πραγματικό δίκτυο υποστήριξης. Ούτε ο καθηγητής ούτε ο σύντροφός της είναι άνθρωποι στους οποίους μπορεί να στηριχθεί.
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below