Στην καθημερινότητά της υπήρχαν εξευτελισμοί
Με αφορμή την κυκλοφορία του κόμικ της στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΚΨΜ
Δεν ήταν μόνο η εικόνα του σώματός της αλλά και το πάθος της για την εικονογράφηση που την έκανε να νιώθει διαφορετική μεγαλώνοντας. «Όταν ήμουν πολύ μικρή, το να είσαι εικονογράφος θεωρούταν δουλειά για άντρες και για παράξενους ανθρώπους. Το να είσαι γυναίκα
«Όταν ήμουν πολύ μικρή, το να είσαι εικονογράφος θεωρούταν δουλειά για άντρες και για παράξενους ανθρώπους. Το να είσαι γυναίκα και εικονογράφος με έκανε να νιώθω σαν το πιο παράξενο πλάσμα στον πλανήτη».
Προς αυτή την κατεύθυνση ελπίζει να βοηθήσει και το βιβλίο της «πολλούς εφήβους να δουν ένα άλλο μονοπάτι». Στους γιους της έχει ενσταλάξει «αξίες», αλλά από εκεί και πέρα αναγνωρίζει ότι «αυτοί είναι που θα αποφασίσουν τι θα κάνουν με τη ζωή τους και πώς θα σχετιστούν με τους άλλους». Δεν κρύβει τον θαυμασμό της για το πόσο διαφορετικοί είναι μεταξύ τους. Χαρακτηρίζει τον μικρό «έναν υπέροχο, ανεξέλεγκτο ανεμοστρόβιλο, που εγώ απλώς καθοδηγώ στο πώς να διαχειρίζεται την ενέργειά του» και παρακολουθεί τον μεγάλο να «σέβεται και να εκτιμά τους άλλους. Νομίζω ότι τα πάει αρκετά καλά». Το γεγονός μάλιστα ότι ο ένας γιος της διαγνώστηκε πρόσφατα «με διαταραχή αυτιστικού φάσματος επιπέδου 1» και ξεκίνησε τις σχετικές παρεμβάσεις την έκανε να ανακαλύψει ότι είναι και η ίδια «νευροδιαφορετική». Πλέον, βλέπει μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα τη διαταραγμένη σχέση της με την τροφή και το σώμα της.
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below