
Τ
Από την εμπειρία σας από τις «Άγριες Μέλισσες», ποια είναι η παρακαταθήκη που μπορεί να αφήσει ένας τηλεοπτικός ρόλος σε μια ηθοποιό που ερμηνεύει κυρίως στο θεατρικό σανίδι;
«Μέσα από μια επιλογή αναφορών, αναλύσεων, συγγραμμάτων, αλλά και δουλεύοντας πάνω σε κάποια βαθύτερα ένστικτα. Διάβασα αναλύσεις γύρω από την παράσταση που είχε σκηνοθετήσει ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στο Dramaten το 1964. Βρήκα πολύ κομβική την αίσθηση της κλειστοφοβίας. Εστίασα στους φόβους και στις επιθυμίες της Έντα Γκάμπλερ. Επίσης, είχα την τύχη να βρω κάποιες σημειώσεις του ίδιου του Ίψεν για την ηρωίδα και με επηρέασαν πάρα πολύ οι εξής φράσεις: ‘subterranean forces and powers’ και ‘woman as mine-worker’. Ναι, έχω κάποια κοινά με αυτόν το χαρακτήρα, αλλά και πολλά στοιχεία αντικρουόμενα. Αντιλαμβάνομαι το πώς είναι να νιώθει κανείς αποξενωμένος, παγιδευμένος σε κοινωνικές συνθήκες, δέσμιος των περιορισμένων επιλογών

Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below


