Πέντε διεθνείς καλλιτέχνιδες επανερμηνεύουν το εμβληματικό trench της Weekend Max Mara

Η signature Canasta trench λειτούργησε ως λευκός καμβάς για τις Victoria Kosheleva, Paola Pivi, Tschabalala Self, Tai Shani

Διαβάστε επίσης:Kylie Jenner: Η κατακόκκινη Schiaparelli δημιουργία που φόρεσε στα Όσκαρ ήταν μια υπόσχεση που είχε δώσει (και ξαναφορέσει) το 2023

Η Victoria Kosheleva, που συγχωνεύει σύγχρονες και κλασικές εικόνες σε αυτό που η ίδια αποκαλεί «cyber expressionism», δούλεψε απευθείας πάνω σε πρωτότυπο ένδυμα, ζωγραφίζοντας μοτίβα που στη συνέχεια μετατράπηκαν σε print από τη Weekend Max Mara. Για την Kosheleva, η καμπαρντίνα δεν είναι απλώς ένα ρούχο, θυμίζει σκηνική κουρτίνα ή θεατρικό κοστούμι, όπου καρό μοτίβα, ένα διακοσμητικό μάτι, περίτεχνες σπείρες και λουλούδια συνυπάρχουν αρμονικά. Η ιδέα προέκυψε από τη συνεχή της ενασχόληση με τη θεατρικότητα, τη μάσκα και τη φιγούρα του trickster, επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο έργο της. «Είναι μια διάθεση, μια κατάσταση, μια χειρονομία. Σαν να κουβαλάς μαζί σου ένα κομμάτι θεάτρου, ένα όνειρο. Το παλτό δεν είναι απλώς διακοσμητικό», λέει χαρακτηριστικά.

Διαβάστε επίσης:Όσκαρ: Οι εμφανίσεις που έκλεψαν τις εντυπώσεις στο κόκκινο χαλί

Η Ιταλίδα Paola Pivi ενσωματώνει συχνά καθημερινά αντικείμενα στο έργο της, μεταβάλλοντας τα χαρακτηριστικά τους ώστε να μας καλεί να επανεξετάσουμε την πραγματικότητα. Ζώντας σήμερα στη Χαβάη, αντλεί έμπνευση από το εκτυφλωτικό φως του νησιού, την ένταση των χρωμάτων της φύσης και κυρίως από τα διπλά ουράνια τόξα που εμφανίζονται σχεδόν καθημερινά στον ουρανό. Αυτά ενέπνευσαν τις κάθετες, πολύχρωμες ρίγες που διατρέχουν την καμπαρντίνα της, δημιουργώντας μια σιλουέτα κλεψύδρας που στενεύει στη μέση.

Η ανερχόμενη Κινέζα καλλιτέχνις Shafei Xia, με έδρα τη Μπολόνια, γνωστή για το ανατρεπτικό και προκλητικό της ύφος που αντλεί από την ιαπωνική shunga του 19ου αιώνα, την κινεζική ερωτική ζωγραφική και τον εκλεπτυσμένο ναρκισσισμό του Luigi Ontani, χρησιμοποίησε την χαρακτηριστική της υδατογραφία σε χαρτί σανταλόξυλου για να δημιουργήσει μια μορφή γυναίκας που συγχωνεύεται με μια λευκή τίγρη. Το μοτίβο, διακοσμημένο με άνθη που απλώνονται από τον γιακά έως το τελείωμα της πλάτης, αποτυπώνει την ένταση ανάμεσα στην ήρεμη επιφάνεια και την εσωτερική καταιγίδα, όπου αντίθετες δυνάμεις συνυπάρχουν. Μια διακριτική λάμψη χαράς αναδύεται μέσα από τα κατακόκκινα λουλούδια, ενώ η ζωή πάλλεται ανάμεσα στην αγάπη και την καταστροφή.

Την καμπάνια υπογράφει φωτογραφικά η Petra Collins – πολυσχιδής καλλιτέχνις και σκηνοθέτις που διαμόρφωσε την αισθητική γλώσσα μεγάλου μέρους των δεκαετιών 2010 και 2020.