Όσο κι αν μεγαλώνουμε, οι γονείς μας θα παραμένουν… γονείς. Μπορεί να έχουμε δικό μας σπίτι, δουλειά, ακόμα και οικογένεια, κι όμως εκείνοι θα εξακολουθούν να ρωτούν “έφαγες;”, “πότε θα παντρευτείς;” ή “γιατί δεν έβαλες ζακέτα;”.
Και κάποιες φορές, αυτή η φροντίδα περνάει τη λεπτή γραμμή και γίνεται παρέμβαση στη ζωή μας.Δεν το κάνουν για να σε πνίξουν, αλλά γιατί ακόμα σε βλέπουν σαν παιδί τους.«Ξέρω ότι το λες γιατί νοιάζεσαι, αλλά αυτό θέλω να το χειριστώ μόνος/η μου».
Ή: «Εκτιμώ τη γνώμη σου, αλλά θέλω να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά».Το αποτέλεσμα; Συνήθως καυγάς.
Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα αλλάζουν και δεν χρειάζεται να το παλέψεις κάθε φορά.
Διάλεξε πότε αξίζει να απαντήσεις και πότε απλώς να χαμογελάσεις και να αλλάξεις θέμα. Δεν είναι παραδοχή ήττας· είναι επιλογή ηρεμίας.Πες το πιο απλά, στη δική τους γλώσσα:
«Μαμά, όταν με ρωτάς για αυτό κάθε μέρα, με αγχώνεις».
«Μπαμπά, εκτιμώ ότι θέλεις να βοηθήσεις, αλλά θέλω να το κάνω μόνος/η μου».
Όσο πιο απλός είναι ο λόγος σου, τόσο πιο εύκολα θα σε καταλάβουν.Όταν η σχέση είναι ζεστή και αγαπησιάρικη, οι εντάσεις μειώνονται. Και οι γονείς, όσο κι αν φαίνονται δύσκολοι, μαλακώνουν πολύ πιο εύκολα όταν νιώθουν ότι δεν τους απορρίπτεις.Το θέμα δεν είναι να τους αλλάξεις, αλλά να βρεις τον τρόπο να συνεχίσεις να αγαπιέστε, χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, όλοι θέλουν το ίδιο πράγμα: να ξέρουν ότι είμαστε καλά.
Διαβάστε ακόμα
Χωρισμός γονιών: Ο σωστός τρόπος να το ανακοινώσετε στα παιδιά
Τοξικοί συγγενείς: Πώς να κρατήσεις απόσταση χωρίς drama
Ταξίδια με παιδιά χωρίς άγχος: Οι συμβουλές που βοηθούν πραγματικά