Πολύ πριν η μόδα ανακαλύψει τη δύναμη του ποδοσφαίρου ως παγκόσμιο πολιτιστικό φαινόμενο, υπήρχαν ήδη άνδρες που κατανοούσαν πως η εικόνα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρουσίας τους. Οι μεγάλοι προπονητές δεν είναι απλώς αρχιτέκτονες συστημάτων, άνθρωποι της τακτικής και της στρατηγικής, αλλά προσωπικότητες με έντονο χαρακτήρα, ξεχωριστή αισθητική ταυτότητα και έναν τρόπο να εκφράζουν χωρίς να χρειάζονται λέξεις, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η εμφάνισή τους στον πάγκο λειτουργούσε ως προέκταση της φιλοσοφίας τους.
Ο Arrigo Sacchi εμφανιζόταν με τολμηρά αθλητικά σύνολα, αποδεικνύοντας ότι το sportswear μπορούσε να αποκτήσει χαρακτήρα και συμβολισμό πολύ πριν γίνει κυρίαρχο στοιχείο της σύγχρονης ανδρικής μόδας. Ο Arsène Wenger μετέτρεψε τις μακριές oversized καμπαρντίνες σε προσωπικό σήμα κατατεθέν, δημιουργώντας μια εικόνα διαχρονικής κομψότητας που ταίριαζε με την ήρεμη, αναλυτική προσέγγισή του στο παιχνίδι. Παράλληλα, προσωπικότητες όπως ο Fabio Capello, ο Roy Hodgson και ο Nils Liedholm έμοιαζαν περισσότερο με σκηνοθέτες μιας μεγάλης παραγωγής παρά με απλούς προπονητές: με αυστηρότητα, αυτοκυριαρχία και φυσική αίσθηση κύρους που απέπνεαν.
Η αισθητική αυτή δεν έμεινε στο παρελθόν. Η δεκαετία του ’90 αποτέλεσε μια κομβική στιγμή, όπου το αθλητικό ντύσιμο, η κλασική ανδρική ραπτική και η γοητεία συνυπήρξαν με έναν σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο. Ήταν η εποχή των τεχνικών μπουφάν πριν το gorpcore γίνει τάση, των trench coats πριν επιστρέψουν οι oversized σιλουέτες και των γυαλιών ηλίου που μετέτρεπαν τους προπονητές σε φιγούρες με σχεδόν πολιτική ή καλλιτεχνική αύρα.
Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εκεί. Σήμερα, η ίδια σχέση ποδοσφαίρου και στιλ συνεχίζεται , απλώς αλλάζει πρόσωπα. Προπονητές της σύγχρονης εποχής, όπως ο Pep Guardiola εκφράζουν μια νέα αισθητική γλώσσα: πιο καθαρή, πιο μινιμαλιστική, πιο κοντά στη λογική του contemporary luxury και της σύγχρονης αθλητικής ένδυσης.
Σε αντίθεση με την εποχή όπου το βλέμμα στρεφόταν κυρίως στους παίκτες και το streetwear των social media, υπήρξαν —και εξακολουθούν να υπάρχουν— προπονητές που μετατρέπουν την παρουσία τους στον πάγκο σε εικόνα. Άλλοτε μέσα από ένα πρακτικό αλλά κομψό πανωφόρι, άλλοτε μέσα από ένα κοστούμι, και σήμερα μέσα από μια πιο αφαιρετική, σύγχρονη αισθητική.