
Η αγαπημένη μου Kate Moss έχει πει πως έχει μετανιώσει που, μικρή και άμαθη είχε δηλώσει πως τίποτα δεν έχει καλύτερη γεύση από το να είσαι αδύνατη. Το κύμα body positivity ήρθε να την διαψεύσει, αλλά τα GLP-1s φαίνεται πως συμφωνούν μαζί της ακόμα κι αν εκείνη έχει αλλάξει άποψη με τα χρόνια -πρέπει να έφαγε πολύ καλά.Το 2014, ο κατά τα άλλα χονδροφοβικός Karl Lagerfeld, στο τιμόνι της Chanel, έστησε μια πασαρέλα σε σκηνικό σούπερ μάρκετ ενώ οίκοι όπως η Prada, ποντάροντας στην επιτυχία μιας βιωματικής εμπειρίας για το brand έχουν ανοίξει καφέ (του Ralph Lauren έχουν γίνει τόσο διάσημα όσο και τα ρούχα του). Για χρόνια στο Λονδίνο πίστευα πως το Aimé Leon Dore στο Soho είναι πρωτίστως καφέ και δευτερεύοντως φέρνει και μερικά ρούχα. Ακόμα και στον χώρο της ομορφιάς υπάρχουν σημάδια. Η Hailey Bieber ουσιαστικά έχτισε την ταυτότητα της εταιρείας της, rhode, πάνω στην φιλοδοξία να πετύχει η πελάτισσα το glazed-donut skin. Μπορεί να μη σήμαινε κάτι πριν το ονομάσει η ίδια, αλλά ένα ντόνατ φέρνει ευχάριστους συνειρμούς.
Ωστόσο, τα κοινά που ψάχνει και αναφέρει ο αρθρογράφος δεν είναι αυτά, αυτά αποτελούν μια επιφανειακή ανάγνωση που περισσότερο έχει να κάνει με τη βιομηχανία της μόδας παρά με οποιαδήποτε προσωπική προτίμηση. Το κείμενό του είναι προσωπικό, συναισθηματικόΤο καλό φαγητό και η αισθητική (στην οποια συμπεριλαμβάνονται και τα ωραία ρούχα) εκπροσωπούν πράγματα που μπορείς να συναντήσεις καθημερινά και να αναβαθμίσουν τη διάθεσή σου. Η νοστιμιά και η ομορφιά αποτελούν τα απολαυστικά κομμάτια της ζωής συνδεδεμένα από το στοιχείο της αρτιότητας. Από ένα νεοκλασικό κτήριο έως μια άψογα εκτελεσμένη μακαρονάδα, το να μπορείς να τα εκτιμήσεις σε κάνει σίγουρα πλουσιότερο. Αν μπορείς να τα απολαύσεις και εκτός αλγορίθμου, ακόμα μεγαλύτερο το κέρδος. Δεν ξέρουμε ακόμα αν είναι τυχαίο που στο Παρίσι φημίζονται για τα μαγικά σοκάκια, τα παραμυθένια κτήριά τους, για την κομψότητα αλλά και για τα κρουασάν τους (το French Paradox καταρρίπτει την ιδέα οτι δεν μπορείς να τρως αν θες να είσαι αδύνατη), ενώ η ιταλική μόδα, η αναγεννησιακή τέχνη και η ιταλική κουζίνα είναι εξίσου διάσημες και ποθητές.
Αν κάτι συνδέει αυτά τα δύο, τα ρούχα και το φαγητό, που μοιάζουν άσχετα, ίσως είναι η ποιοτική εμπειρία, η ηδονιστική ευχαρίστηση που προσφέρει σε μερικούς ανθρώπους που τα βιώνουν ως μια πολυτέλεια που μπορούν να πιάσουν. Και, όπως αναφέρει και το άρθρο, είναι δύο «πάθη» που θέλουν μια έστω μικρή προσπάθεια. Μπορείς να ακούσεις μουσική μόνο πατώντας ένα κουμπί ή να νοσταλγείς καθημερινά το καλοκαίρι κρεμώντας μια φωτογραφία στον τοίχο σου. Για να φας καλά και να ντυθείς καλά, πρέπει να το επιλέγεις και να μπαίνεις στη διαδικασία κάθε μέρα. Κάθε φορά είναι νέα.
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below


