Από τα ατελιέ του Cristóbal Balenciaga και του Jacques Fath στο Παρίσι μέχρι τις συνεργασίες με τη Grace Kelly, τη Μελίνα Μερκούρη και τη Lana Turner, ο Ντίμης Κρίτσας υπήρξε ένας από τους Έλληνες σχεδιαστές που άφησαν το αποτύπωμά τους στη διεθνή σκηνή της μόδας.
Με όπλα του την υψηλή ραπτική και την τεχνική αρτιότητα, διέγραψε μια σπουδαία διαδρομή που εκτείνεται από τη μεταπολεμική couture έως τις μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές της δεκαετίας του ’60 και την αμερικανική αγορά πολυτελούς ένδυσης. Πίσω από τις διεθνείς επιτυχίες και τις λαμπερές φιλίες, ωστόσο, κρυβόταν η βαθιά του πεποίθηση πως η αληθινή κομψότητα είναι απόλυτα συνυφασμένη με την προσωπικότητα εκείνης που το φορά, όπως εξηγεί σε ένα κείμενο με τον ίδιο σε ρόλο αφηγητή, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1999 στο βιβλίο «Ελληνική Μόδα 1900-2000 – Ένας αιώνας δημιουργίας» του Δημήτρη Δ. Λυμπερόπουλου.
«Από μικρός, το “Προ Χριστού” δηλαδή, είχα τη μανία του ρούχου. Έντυνα τη μητέρα μου, τις θείες μου, όλη την οικογένεια. Τι θα βάλουν, πώς θα το φορέσουν, γάντια, πέρλες, όλα αυτά. Αν δεν περνούσαν από τη δική μου επιθεώρηση, δεν έβγαιναν με τίποτα. Αργότερα, ήθελα να πάω στο Παρίσι για να σπουδάσω μόδα, όμως δεν τολμούσα να το πω. Έφυγα τελικά, με τη δικαιολογία ότι θα σπουδάσω στη Σορβόννη. Καταλαβαίνετε τώρα το τι έγινε όταν η οικογένειά μου έμαθε πως η Σορβόννη αντικαταστάθηκε από τον Balenciaga και την couture. Στις Κάννες γνώρισα τον Jacques Fath, ο οποίος όταν είδε τα σχέδιά μου, του άρεσαν τόσο πολύ που μου είπε: «Έχεις καταπληκτικό ταλέντο και θα ’σαι τρελός να μην πας στην “École de Saint Roque”», ενώ μου υποσχέθηκε ότι μετά τη σχολή θα με έπαιρνε στο ατελιέ του. Όταν όμως τελείωσα τη σχολή, μου επεφύλασσε μια έκπληξη. “Θα κανονίσω να πας πρώτα στου Balenciaga για δύο χρόνια, γιατί αυτός είναι ο μεγάλος δάσκαλος”. Έτσι δούλεψα κοντά στον Balenciaga, ύστερα τρία χρόνια με τον Jacques Fath, και στη συνέχεια γίνομαι πρώτος σχεδιαστής στη Maggy Rouff».
Η συνεργασία με τις μεγαλύτερες Ελληνίδες σταρ
«Το 1954 παίρνω την απόφαση να επιστρέψω στην Αθήνα, όπου τον επόμενο χρόνο ανοίγω το “Maison de Couture Kritsas”, στη Βουκουρεστίου 19. Εκεί ντύνω όλες τις κομψές γυναίκες, όλο το αυθεντικό chic της εποχής εκείνης, που μακάρι να υπήρχε ακόμα: από βασίλισσες μέχρι την Grace Kelly όταν είχε έρθει στην Ελλάδα. Την Ιωάννα Λούρου, τη Μαρίνα Βλάχου, την Ελένη Βλάχου, τη Λίλιαν Χαραμή, τη Λόλα Τσουκάτου, τη Μαίρη Μπενάκη αλλά και το θέατρο. Ντύνω την Έλλη Λαμπέτη στο Τελευταίο Βαλς, που ανέβασε μαζί με τον Τάκη Χορν. Μετά έκανα το Νυφικό Κρεβάτι, και πάλι με την Έλλη και τον Τάκη, και στη συνέχεια όλα τα έργα της Τζένης Καρέζη, στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Όταν τελείωσε η συνεργασία του Μουσούρη με τη Λαμπέτη και τον Χορν και πήρε την Αλίκη, συνεργάστηκα μαζί της για πρώτη φορά στο Ωραία μου Κυρία. Κι από τότε έντυνα και την Αλίκη. Επίσης, τη Μαίρη Χρονοπούλου που την αγαπούσα πολύ, τη Βούλα Ζουμπουλάκη, τη Βάσω Μανωλίδου στο Βασιλικό Θέατρο. Εκείνη την εποχή, που υπήρχαν τέσσερα-πέντε θέατρα, όλες οι παραστάσεις ήταν ντυμένες από εμένα. Ξέχασα να αναφέρω και τη Ζωή Λάσκαρη, που την έντυνα στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στη ζωή, παντού, από κοριτσάκι. Και τελευταία έντυσα τη Νόνικα Γαληνέα».
«Όταν πραγματοποιούσα την πρώτη μου επίδειξη στην Αθήνα, το φθινόπωρο του 1955, ο Θεός έβαλε το χέρι του και ήταν smashing success. Είχα φέρει τότε, ειδικά για την κολεξιόν μου, το μεγαλύτερο, το top model της εποχής εκείνης – τότε που ούτε πολλά υπήρχαν διεθνώς ούτε έρχονταν με τόση ευκολία – την Ivy Nicholson. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1965, πραγματοποιώ και το άνοιγμά μου στον διεθνή πλέον χώρο. Αυτό γίνεται πρώτα στην Αυστραλία, όπου παρουσίασα την κολεξιόν μου με τεράστια επιτυχία. Όμως η Αυστραλία δεν μου πήγαινε, μ’ ενδιέφερε η Αμερική. Έτσι πήγα κι εκεί, έδειξα τη δουλειά μου στην “Elizabeth Arden” και αυτό ήταν: την αγόρασαν αμέσως ολόκληρη. Κατόπιν αυτού, έκλεισα συμβόλαιο με την “Puritan Fashion incorp.”, τη μεγαλύτερη εταιρεία ετοίμων ενδυμάτων de luxe στην Αμερική. Μαζί τους θα συνεργαστώ για τρία χρόνια και το 1970 δημιουργώ τη δική μου “Dimitris Kritsas Incorporated”. Τότε μάλιστα πήρα για μανεκέν μου – άγνωστη ακόμα, πριν τη συνεργασία της με τη Revlon – τη Lauren Hutton».
Η άγνωστη ιστορία από τα Όσκαρ
«Έχω κάνει πάρα πολλά φιλμ. Έχω ντύσει την αγαπημένη μου Brenda Vaccaro, τη Faye Dunaway. Για την ξαδέλφη μου τη Μελίνα είχα κάνει τα κοστούμια στην ταινία της Universal A man could get killed που γύρισε στην Πορτογαλία και μετά έντυσα τη Μελίνα και τη Romy Schneider στην ταινία του Dassin 10.30 p.m. Summer, για την United Artists. Έντυσα τη Lana Turner στο θέατρο στα 40 Carats κι από κει και ύστερα γίναμε αχώριστοι φίλοι. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν πήγαμε μαζί στα Όσκαρ και πέρασα από το σπίτι της να την πάρω. Φορούσε το άσπρο ολοκέντητο φουστάνι που της είχα κάνει στο 40 Carats κι εγώ έμεινα. Διότι ήταν μια τουαλέτα τριών χρόνων, που όμως τη φόρεσε ξανά για να με τιμήσει επειδή τη συνόδευα. Άντε να το κάνουν αυτό εδώ, οι δικές μας. Την Ann Margrett, τη Lauren Bacall, τη γλυκιά μου τη Judy Garland. Άσε την Joan Crawford. Αυτή ήταν άλλη περίπτωση. Ωραίες αναμνήσεις και φιλίες. Τι να πρωτοθυμηθώ… Χιλιάδες υπέροχες στιγμές που τόμους θα ‘πρεπε να διαθέσεις για να χωρέσουν».
Τι να το κάνεις το signé και το ακριβό άμα σου λείπει η προσωπικότητα και δεν είσαι chic» – Ντίμης Κρίτσας.
«Ο “κατά Κρίτσα” ορισμός της κομψότητας είναι: απλότητα και προσωπικότης. Αυτά τα δύο που πάνε μαζί. Τι να το κάνεις το signé και το ακριβό άμα σου λείπει η προσωπικότητα και δεν είσαι chic. Εγώ έχω πάντα ως παράδειγμα την αγαπημένη μου φίλη Σοφία Γοργία, που κι ένα παντελόνι και μια μπλούζα να βάλει, είτε από τη μοδίστρα της είναι, είτε από το Μοναστηράκι, βγαίνει και κάνει μοντέλο Chanel… Ο Τύπος και η τηλεόραση όσα ξέρουν τόσα προβάλλουν. Αλλά τα άτομα που ασχολούνται με τη μόδα οφείλουν να γνωρίζουν ότι τη μόδα πρέπει να τη μελετήσεις για να τη μάθεις, όχι να ξεφυλλίσεις δύο αρλούμπες σε περιοδικό, όποιο και να ’ναι. Πολλοί από αυτούς που ασχολούνται με τα media, αλλά και επαγγελματικά στον χώρο της μόδας, δεν γνωρίζουν βασικά πράγματα. Τώρα, ας πούμε, ανακάλυψαν την Donna Karan. Αν είναι δυνατόν. Πες μου, σε παρακαλώ, πόσοι γνωρίζουν τον δικό μας τον Galanos, που η δουλειά του είναι χάρμα οφθαλμών; Ο άνθρωπος είναι ο Balenciaga της Αμερικής κι εδώ τον αγνοούν και σου λένε κι από πάνω Donna Karan. Όταν έχεις τον Galanos τον Έλληνα, μου λες για την Karan; Και τι να μου πεις, δηλαδή, όταν αγνοείς τον Jacques Fath, τον Balenciaga, τον Givenchy, ή το ποια ήταν η Coco Chanel, ο Poiret, η Vionnet. Οι νέοι άνθρωποι δυστυχώς δεν τα γνωρίζουν αυτά…»
The post Grace Kelly, Μελίνα Μερκούρη, Έλλη Λαμπέτη: Οι γυναίκες-θρύλοι που έντυσε ο Ντίμης Κρίτσας και ο «κατά Κρίτσα» ορισμός της κομψότητας appeared first on Grace.