Μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση του creative director Marco De Vincenzo Ανάμεσα σε αυτά, crochet φορέματα, πουκάμισα με βολάν, jacquard παντελόνια, lingerie-inspired tops και slip dresses συμπλήρωσαν τη συλλογή, επιχειρώντας να δείξουν πώς η χαρακτηριστική αισθητική του Etro μπορεί να διατρέχει ολόκληρη τη γυναικεία γκαρνταρόμπα και να αποκτά κάθε φορά διαφορετική μορφή. Ωστόσο, παρά την προσεκτικά μελετημένη χρωματική παλέτα και την οικεία αίσθηση που προσφέρουν οι αναγνωρίσιμες υπογραφές του οίκου, η ανάλαφρη διάθεση της συλλογής λειτούργησε εν μέρει εις βάρος της συνοχής της. Έλειψε ίσως μια πιο ισχυρή fashion κατεύθυνση, ένα στοιχείο που θα ένωνε τις διαφορετικές ιδέες σε μια περισσότερο ολοκληρωμένη πρόταση. Η ιστορία του Etro, άλλωστε, όπως και το κοσμοπολίτικο, ταξιδιάρικο DNA που τον χαρακτηρίζει εδώ και δεκαετίες, έχουν αποδείξει ότι πρόκειται για έναν οίκο που μπορεί να βρίσκει τη θέση του σχεδόν παντού. Σαν να διαθέτει από τη φύση του μια μοναδική δημιουργική πυξίδα. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να διαβάσει σωστά αυτή την πυξίδα και να αποφασίσει προς ποια κατεύθυνση θα οδηγήσει το επόμενο κεφάλαιο του οίκου. Κεντρική photo: Ferda Demir/Getty Images
