Πολλοί εργαζόμενοι επιλέγουν πλέον τη σταθερότητα μιας γνώριμης δουλειάς, ακόμη κι αν δεν τους προσφέρει προσωπική ικανοποίηση ή εξέλιξη
Pexels
Σταθερότητα ή στασιμότητα;
Για τους εργοδότες, το φαινόμενο του job hugging λειτουργεί σαν δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία πλευρά, μειώνει την ανάγκη για συνεχείς προσλήψεις και δημιουργεί μια αίσθηση συνέχειας εντός των ομάδων. Από την άλλη, πίσω από αυτή την επιφανειακή σταθερότητα κρύβεται μια βαθύτερη στασιμότητα. Όταν οι εργαζόμενοι παραμένουν σε μια θέση κυρίως λόγω φόβου και όχι από κίνητρο ή ενθουσιασμό, η δημιουργικότητα και η διάθεση για καινοτομία περιορίζονται αισθητά. Ένας οργανισμός γεμάτος υπαλλήλους που αισθάνονται «κολλημένοι», αντί για εμπνευσμένοι, δύσκολα μπορεί να δημιουργήσει την απαραίτητη ενέργεια που οδηγεί σε νέες ιδέες και ουσιαστική ανάπτυξη.
Συγχρόνως, η παραμονή σε έναν ρόλο που δεν εμπνέει πλέον μπορεί να έχει προσωπικές συνέπειες για τον εργαζόμενο. Με την πάροδο του χρόνου, αυξάνεται ο κίνδυνος επαγγελματικής εξουθένωσης, το λεγόμενο burnout, καθώς και η αίσθηση ότι οι δεξιότητες των εργαζομένων μένουν αναξιοποίητες. Ωστόσο, η λύση δεν είναι απαραίτητα μια βιαστική αποχώρηση. Μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση φαίνεται να είναι και η επιθυμητή: η σταδιακή προετοιμασία, η ενίσχυση του επαγγελματικού δικτύου γνωριμιών, η ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων και η παρακολούθηση των εξελίξεων στον εκάστοτε κλάδο.
Τελικά, το job hugging υπενθυμίζει ότι η σταθερότητα από μόνη της δεν είναι αρκετή. Η παραμονή σε μια εργασία από επιλογή είναι πολύ διαφορετική από την παραμονή σε αυτή λόγω φόβου. Οι οργανισμοί που θα καταφέρουν να κρατήσουν τους εργαζόμενούς τους πραγματικά ικανοποιημένους και δημιουργικούς θα είναι και εκείνοι που θα ξεχωρίσουν στη σύγχρονη αγορά εργασίας.