Στην ουσία, η φράση περιγράφει τα μέλη της Γενιάς Z που δεν θέλουν να γίνουν διευθυντές – όχι επειδή είναι τεμπέληδες, αλλά επειδή αποφεύγουν ενεργά τις ηγετικές θέσεις προκειμένου να δώσουν προτεραιότητα στην αυτονομία
Το να είσαι διευθυντής συνοδεύεται από την πίεση περισσότερης ευθύνης και άγχους, μειωμένη ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και συνεχή ανησυχία για την επίτευξη ενός αρμονικού τελικού αποτελέσματος. Παράλληλα, η διαχείριση των απολύσεων
Το «Teal», για παράδειγμα, είναι μια έννοια που επινοήθηκε από τον συγγραφέα Frederic Laloux και κάνει πράξη ακριβώς αυτό το μη διοικητικό μοντέλο εργασίας και αυτονομίας. Να μην υπάρχει δηλαδή ένας ανώτερος διευθυντής, αλλά οι αποφάσεις να λαμβάνονται συλλογικά και ταυτόχρονα από όλα τα μέλη της εταιρίας ή της εκάστοτε ομάδας.
Μια άλλη εταιρεία που χρησιμοποιεί το TeaL, είναι η μάρκα εξοπλισμού και ένδυσης εξωτερικού χώρου Patagonia. Μπορεί να έχετε ακούσει επίσης για το σύστημα που ονομάζεται «holacracy». Είναι παρόμοιο με το Teal, μόνο που σε αυτό οι διευθυντικές ευθύνες μοιράζονται μεταξύ του προσωπικού και οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά από την ομάδα. Η πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου Zappos, η εταιρεία λογισμικού Springest και το ψηφιακό πρακτορείο Liip είναι μόνο μερικά παραδείγματα των 150+ εταιρειών που έχουν υιοθετήσει αυτό το μοντέλο.
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below
