Αλπικό διαζύγιο: Όταν μια πεζοπορία γίνεται λόγος χωρισμού

Πρόκειται για καταστάσεις όπου ένας άντρας εγκαταλείπει τη σύντροφό του κατά τη διάρκεια μιας πεζοπορίας ή outdoor δραστηριότητας, είτε επειδή εκείνοςκινείται πιο γρήγορα, είτε επειδή έχουν καβγαδίσει, αφήνοντάς τη μόνη σε ένα απαιτητικό ή ακόμα και επικίνδυνο περιβάλλον.

Διαβάστε επίσης:Αφεντικά χωρίς ενσυναίσθηση: Πώς επηρεάζουν την ψυχική υγεία των εργαζομένων

Η εμπειρία αυτή, που σήμερα έχει ορισμό και ονομάζεται αλπικό διαζύγιο, δεν είναι μεμονωμένη. Σε TikTok βίντεο με εκατομμύρια προβολές, γυναίκες μοιράζονται ιστορίες κατά τις οποίες βρέθηκαν μόνες τους σε δύσβατα μονοπάτια, χωρίς επαρκή εξοπλισμό ή γνώση της περιοχής, αφού οι σύντροφοί τους προχώρησαν χωρίς να τις περιμένουν

Διαβάστε επίσης:H φράση που πρέπει να χρησιμοποιείτε αν θέλετε η σχέση σας να έχει διάρκεια

Ο όρος δεν είναι καινούριος. Προέρχεται από το διήγημα “An Alpine Divorce” του συγγραφέα Robert Barr το 1893. Στην ιστορία, ένας άνδρας σχεδιάζει να σκοτώσει τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια ταξιδιού στις Ελβετικές Άλπεις, μια πλοκή που δίνει μια πιο μακάβρια διάσταση στον όρο.

Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά και οι συνέπειές της

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πίσω από αυτό το φαινόμενο συχνά κρύβονται ζητήματα επικοινωνίας, διαφορετικές προσδοκίες, αλλά και το λεγόμενο «ανδρικό εγώ». Όπως εξηγεί η Julie Ellison, πρώην αρχισυντάκτρια του Climbing magazine, πολλοί άντρες επηρεάζονται από μια κουλτούρα που εξιδανικεύει την αντοχή, την αυτάρκεια και την υπέρβαση των ορίων. Αυτό όμως μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για τον σύντροφο που μένει πίσω.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συνέπειες είναι ακόμη πιο σοβαρές. Πρόσφατα, ένας Αυστριακός ορειβάτης κρίθηκε ένοχος για βαριά αμέλεια μετά τον θάνατο της συντρόφου του, την οποία άφησε εξαντλημένη σε κορυφή βουνού ενώ κατέβηκε για βοήθεια.

Πέρα από τα ακραία περιστατικά, το βασικό πρόβλημα φαίνεται να είναι η έλλειψη συνεννόησης. Όπως σημειώνει ο David Webb, αρχισυντάκτης του Explore magazine, όποιος προσκαλεί κάποιον σε μια πεζοπορία αναλαμβάνει άτυπα και τον ρόλο του «οδηγού». Αυτό σημαίνει ότι ο ρυθμός πρέπει να προσαρμόζεται στον πιο αργό, όχι το αντίθετο.

Από την πλευρά του, ο θεραπευτής και συγγραφέας Daniel Duane τονίζει ότι πολλές φορές στις δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους συγκρούονται δύο διαφορετικές ανάγκες: η προσωπική φιλοδοξία και η κοινή εμπειρία. «Μερικές φορές το πιο εγωιστικό κομμάτι του εαυτού μας παίρνει τον έλεγχο», εξηγεί, κάτι που συχνά γίνεται αντιληπτό εκ των υστέρων.

Παράλληλα, αρκετοί είναι εκείνοι που αμφισβητούν τα έμφυλα στερεότυπα γύρω από το φαινόμενο. Πολλές γυναίκες που ασχολούνται με τέτοιου είδους δραστηριότητες τονίζουν ότι η έννοια του αλπικού διαζυγίου ενισχύει την αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι λιγότερο ικανές και σε αυτές τις καταστάσεις, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Ίσως, τελικά, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο σε αυτές τις ιστορίες είναι το τι συμβαίνει μετά: πολλές γυναίκες βρίσκουν υποστήριξη από άλλες γυναίκες ή αγνώστους στη διαδρομή, δημιουργώντας μικρές κοινότητες μέσα στη φύση.

Για την MJ, χρειάστηκε χρόνος για να ξαναβρεί τη σχέση της με την πεζοπορία. Σήμερα, όμως, βλέπει αλλιώς τα πράγματα: «Δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα πας. Δεν έχει σημασία πόσο χρόνο σου παίρνει. Η πεζοπορία δεν είναι κάτι στο οποίο πρέπει να είσαι καλή ή κακή. Απλώς υπάρχει».