Λίγη αυτοπεποίθηση είναι χρήσιμη στην ηγεσία· όταν όμως μετατρέπεται σε ναρκισσισμό τα πράγματα αλλάζουν.
Pexels
«Η δουλειά είναι πάνω απ΄όλα»
Η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής θεωρείται περιττή ή ακόμη και μια ένδειξη αδυναμίας. Τα ναρκισσιστικά αφεντικά περιμένουν άμεσες απαντήσεις σε email οποιαδήποτε ώρα, υποτιμούν την ανάγκη για άδειες και συχνά εξαντλούν την ομάδα τους χωρίς να το αναγνωρίζουν. Η συνολική έλλειψη ενσυναίσθησης τούς εμποδίζει να κατανοήσουν τις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων.
«Όλοι ζηλεύουν την επιτυχία μου»
Κάθε διαφωνία ή κριτική ερμηνεύεται ως προσωπική επίθεση ή εκδήλωση ζήλιας. Αυτό συνδέεται με το χαμηλό επίπεδο συναισθηματικής νοημοσύνης, που τους καθιστά ουσιαστικά ανίκανους για αυτοκριτική. Η αντίδρασή τους σε μια κριτική μπορεί να εκφραστεί με θυμό, ειρωνεία ή ακόμη και τιμωρητική συμπεριφορά απέναντι σε όποιον εκφράσει διαφορετική άποψη.
Τι σημαίνει αυτό για τον χώρο εργασίας
Ένα τέτοιο στυλ ηγεσίας επηρεάζει άμεσα τη διάθεση και την απόδοση των εργαζομένων. Η έλλειψη εμπιστοσύνης, η συνεχής πίεση και η απουσία ουσιαστικής επικοινωνίας οδηγούν σε εξουθένωση, μειωμένη δημιουργικότητα και, τελικά, χαμηλότερα αποτελέσματα. Αντίθετα, οι αποτελεσματικοί ηγέτες αναγνωρίζουν τα λάθη τους, ακούν ενεργά, σέβονται τα όρια των άλλων και επενδύουν στην ομάδα τους. Η διαφορά δεν βρίσκεται στην αυτοπεποίθηση – αλλά στην επίγνωση. Και αυτή είναι που ξεχωρίζει έναν πραγματικό ηγέτη από έναν απλώς ναρκισσιστικό προϊστάμενο.