
Για την υπερανάλυση το απλό κόλπο των 6:30 θα σε βοηθήσει να σταματήσεις να σκέφτεσαι τα πάντα ξανά και ξανά και να απολαύσεις επιτέλους το βράδυ σου.
Unsplash.com
Πώς να εφαρμόσεις τον κανόνα των 6:30 στην καθημερινότητά σου
Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τη ζωή σου ούτε να ακολουθήσεις ένα αυστηρό πρόγραμμα. Μερικές μικρές κινήσεις αρκούν για να αρχίσεις να εξασκείσαι.
1. Διάλεξε τη δική σου ώρα
Δεν είναι απαραίτητο να είναι ακριβώς 6:30. Αν εργάζεσαι μέχρι αργά ή έχεις διαφορετικό καθημερινό πρόγραμμα, προσαρμόσου. Το σημαντικό είναι να υπάρχει ένα συγκεκριμένο χρονικό όριο πριν από τον ύπνο.
2. Δώσε χρόνο να σκεφτείς
Αν κάτι σε απασχολεί, αφιέρωσε λίγα λεπτά νωρίτερα μέσα στην ημέρα για να το σκεφτείς. Μπορείς ακόμη και να γράψεις σε ένα χαρτί τι σε προβληματίζει και ποιο είναι το επόμενο πρακτικό βήμα που μπορείς να κάνεις. Μερικές φορές, το να βγάλεις μια σκέψη από το κεφάλι σου και να τη δεις γραμμένη μπροστά σου βοηθά περισσότερο απ’ όσο φαντάζεσαι.
3. Αντικατάστησε την ανησυχία με κάτι ευχάριστο
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο όμορφο κομμάτι της τεχνικής. Αντί να περνάς το βράδυ σου αναλύοντας όσα έγιναν, προσπάθησε να δημιουργήσεις μικρές στιγμές που σε ευχαριστούν. Ένα τηλεφώνημα με μια φίλη, λίγες σελίδες από ένα βιβλίο, μια βόλτα στη γειτονιά, ένα ζεστό ντους ή ακόμη και το αγαπημένο σου επεισόδιο στην τηλεόραση μπορούν να σε βοηθήσουν να αλλάξεις ρυθμό.
4. Μην πανικοβάλλεσαι όταν μια ανησυχία επιστρέφει
Ας είμαστε ρεαλίστριες: Δεν γίνεται να πεις στο μυαλό σου «σταμάτα να σκέφτεσαι» και εκείνο να υπακούσει αμέσως. Αν μια αγχωτική σκέψη εμφανιστεί μετά τις 6:30, μην αρχίσεις να εκνευρίζεσαι με τον εαυτό σου. Ρώτησε απλώς αν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Αν υπάρχει, κάνε το. Αν όχι, υπενθύμισε στον εαυτό σου ότι μπορείς να επιστρέψεις στο θέμα το επόμενο πρωί.
Μάλιστα, η ειδικός προτείνει να ορίζουμε από πριν μια συγκεκριμένη ώρα για να ασχοληθούμε με μια εκκρεμότητα. Για παράδειγμα, αν ξέρεις ότι θα τηλεφωνήσεις στις 7 το πρωί για ένα ζήτημα που σε απασχολεί, είναι πιο εύκολο να αφήσεις τη σκέψη στην άκρη το προηγούμενο βράδυ.
Μια μικρή υπενθύμιση που αξίζει να κρατήσεις
Ο κανόνας των 6:30 δεν υπόσχεται ότι θα σταματήσεις να αγχώνεσαι από τη μια μέρα στην άλλη. Ούτε χρειάζεται να τον αντιμετωπίσεις ως ακόμη μία υποχρέωση που πρέπει να βάλεις στη λίστα σου. Είναι περισσότερο μια υπενθύμιση ότι δεν χρειάζεται να είσαι διαρκώς σε επιφυλακή. Δεν χρειάζεται να έχεις βρει όλες τις απαντήσεις μέχρι το βράδυ, να έχεις προβλέψει κάθε πιθανό πρόβλημα ή να έχεις βάλει σε τάξη κάθε εκκρεμότητα. Κάποια πράγματα μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο.

