Έχεις βγει με κάποιον τρεις φορές. Περνάτε όμορφα, υπάρχει χημεία, οι συζητήσεις κυλούν αβίαστα και αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι ίσως αυτή η γνωριμία να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο. Μέχρι που συμβαίνει κάτι μικρό. Σου λέει ότι διατηρεί στενή φιλία με την πρώην σύντροφό του. Ή ότι δεν έχει ιδιαίτερες σχέσεις με την οικογένειά του. Ή συμφωνεί με όλα όσα λες, σε βαθμό που αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν έχει πραγματικά δική του άποψη.
Αν του το εξηγήσεις και προσπαθήσει να βρει μια λύση, υπάρχει περιθώριο συνεννόησης. Αν, αντίθετα, σε ειρωνεύεται, σε κατηγορεί ότι υπερβάλλεις ή συνεχίζει συστηματικά την ίδια συμπεριφορά αδιαφορώντας για τις ανάγκες σου, τότε δεν μιλάμε πια μόνο για μια διαφορετική συνήθεια.
Η επανάληψη, η έλλειψη σεβασμού και η άρνηση ανάληψης ευθύνης μπορούν να μετατρέψουν μια αρχική ανησυχία σε σοβαρό πρόβλημα.
Και φυσικά, όταν υπάρχουν φόβος, εξαναγκασμός, απειλές ή κακοποίηση, η ασφάλειά σου έχει προτεραιότητα. Δεν χρειάζεται να δώσεις απεριόριστες ευκαιρίες ούτε να αποδείξεις ότι προσπάθησες αρκετά.
Η προσέγγιση της Duygu Balan δεν είναι μια προτροπή να χαμηλώσουμε τα στάνταρ μας ή να ανεχτούμε όσα μας κάνουν δυστυχισμένους. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ασυμβατότητα δεν είναι πάντα επικινδυνότητα και η ανθρώπινη ατέλεια δεν είναι απαραίτητα red flag.