Υπάρχει μια στιγμή στην επαγγελματική ζωή που η ερώτηση αλλάζει. Δεν αναρωτιέσαι πια «Πώς μπορώ να γίνω καλύτερη στη δουλειά μου;», αλλά «Πόσο ακόμα μπορώ να αντέξω εδώ;». Ίσως ξυπνάς με ένα βάρος στο στομάχι κάθε Δευτέρα. Ίσως σκέφτεσαι τη δουλειά ακόμα και τις ώρες που υποτίθεται ότι ξεκουράζεσαι. Ίσως έχεις αρχίσει να αμφισβητείς τις ικανότητές σου, παρότι κάποτε ένιωθες σίγουρη για τον εαυτό σου.
Μπορείς, όμως, να αρχίσεις να σχεδιάζεις το επόμενο βήμα σου. Να ενημερώσεις το βιογραφικό σου. Να εξερευνήσεις την αγορά εργασίας. Να ενεργοποιήσεις τις επαγγελματικές σου επαφές. Να οργανώσεις, όσο είναι εφικτό, ένα οικονομικό περιθώριο ασφάλειας. Κυρίως, να σταματήσεις να αντιμετωπίζεις την αντοχή σου ως τη μοναδική απόδειξη της αξίας σου.
Γιατί δεν είναι κάθε παραμονή ένδειξη δύναμης. Όπως δεν είναι κάθε αποχώρηση ένδειξη αποτυχίας. Μερικές φορές, το πιο γενναίο επαγγελματικό βήμα δεν είναι να προσπαθήσεις λίγο περισσότερο. Είναι να αναγνωρίσεις ότι έχεις ήδη προσπαθήσει αρκετά. Και ότι καμία δουλειά, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν αξίζει να σου στερεί συστηματικά την υγεία, την αξιοπρέπεια και τη ζωή έξω από αυτήν.