
Αυτή η εμπειρία την οδήγησε στο ερώτημα: πόσο έχει εξελιχθεί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση
Μέσα από τις πληροφορίες της δικής τους σεξουαλικής ζωής που επέλεξαν ή δεν επέλεξαν να μοιραστούν στην ταινία, η Eva διέκρινε ένα χάσμα στον τρόπο ανατροφής
«Στατιστικές δείχνουν ότι σε εποχές όπως αυτή, όταν μεγαλώνεις με την κλιματική αλλαγή και πολέμους και ένα τεράστιο αίσθημα αβεβαιότητας, πολλά από τα παιδιά και τους νέους επιστρέφουν σε πιο συντηρητικά μοντέλα σχέσεων, για να έχουν κάτι να πιαστούν».
Φωτογραφία της ταινίας «It’s always ever about the Conservation of the Species» Αναρωτιέμαι αν ήρθε αντιμέτωπη με κάποια προσωπική εξομολόγηση, π.χ., για σεξουαλική παρενόχληση ή ακόμα και κακοποίηση και, αν ναι, πώς τη διαχειρίστηκε. Απάντησε αρνητικά, αλλά επιδίωξε να προετοιμαστεί επαρκώς για αυτό το ενδεχόμενο για τη νέα ταινία που ετοιμάζει αυτή την περίοδο, «για το θέμα της ντροπής. Στο πλαίσιο της διπλωματικής μου, διερευνώ το πώς αλλάζει αυτό το συναίσθημα από γενιά σε γενιά και τι σημαίνει να ντρέπεσαι στην παιδική ηλικία, στην εφηβεία και στην αρχή της ενηλικίωσής σου».
«Για θέματα όπως η ικανοποίηση, η συναίνεση και οι πολιτικές προεκτάσεις της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, μια καλή ιδέα ίσως θα ήταν να επισκεφτούν τα σχολεία εξωτερικοί ομιλητές – συνομήλικοι των παιδιών, εκπρόσωποι οργανισμών, εθελοντές… Νομίζω ότι είναι σχεδόν αφελές να περιοριζόμαστε στη βιολογία».
Στη νέα ερευνητική διαδρομή που έχει ξεκινήσει, «έχουμε περάσει εβδομάδες με παιδιά σε πολύ προσωπικούς χώρους τους, όπως σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις και θεατρικά εργαστήρια. Συζητήσαμε επίσης αυτό το θέμα με έναν οργανισμό παιδικής προστασίας στο Μόναχο. Αναπτύξαμε μια ολόκληρη αλυσίδα για αυτό το σενάριο [μιας εξομολόγησης παρενόχλησης/κακοποίησης].
»Τουλάχιστον θεωρητικά ξέρουμε πώς να αντιδράσουμε αν κάποιος μοιραστεί κάτι που του ή της συνέβη. Ως κινηματογραφιστής, προσπαθείς να κρατήσεις μια σχέση με τον πρωταγωνιστή ή την πρωταγωνίστριά σου που θα ξαναδείς, ας πούμε, στην πρεμιέρα της ταινίας, αλλά δεν μπορείς να είσαι υπεύθυνο για αυτούς σε βάθος χρόνου. Έτσι, συγκεντρώσαμε ονόματα [επαγγελματιών] και διευθύνσεις για παραπομπές και πάντα ξεκαθαρίζουμε στα παιδιά: παρόλο που μου λες ένα μυστικό που δεν επιτρέπεται να πω σε κανέναν, αν είναι κάτι που πρέπει να μοιραστώ, θα το πω μόνο σε κάποιον που μπορεί να σε προστατεύσει».
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Interview – Marie Claire | Ό,τι έχει σημασία για τις γυναίκες .
