
Αυστηρή ή διάφανη, πλισέ, με βαθιά σκισίματα ή στολισμένη με λαμπερά κρύσταλλα, η φούστα έγινε το μέσο για να εξερευνήσει το σχεδιαστικό δίδυμο κάτι που βρίσκεται σταθερά στον πυρήνα της Prada: την ένταση ανάμεσα στο θηλυκό και το αρρενωπό, το κομψό και το ατημέλητο, το προσεγμένο και το σκόπιμα ατελές.
Τα δερμάτινα jackets, από την άλλη, έπεφταν βαριά πάνω από ανάλαφρες φλοράλ φούστες, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση. Το αποτέλεσμα ήταν κομψό αλλά χαλαρό, προσεγμένο αλλά ταυτόχρονα ελαφρώς ατίθασο. Ρούχα που από μακριά έμοιαζαν απολύτως polished, αλλά όσο τα παρατηρούσες αποκάλυπταν ατέλειες και μια εσκεμμένη αίσθηση ακαταστασίας.
Advertisement – Continue Reading Below
Advertisement – Continue Reading Below


