Μερικές εικόνες και βίντεο, σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο το ατελείωτο scroll. Η Jane Fonda
Μια διαφορετική βραδιά στη Βενετία
Τα DVF Awards δημιουργήθηκαν το 2010 από τη Diane von Furstenberg και το Diller-von Furstenberg Family Foundation με σκοπό να αναγνωρίζουν γυναίκες που, μέσα από τη δράση τους, επιχειρούν να βελτιώσουν τη ζωή άλλων γυναικών.
Η Fonda μίλησε για εκείνη με εμφανή θαυμασμό. Τη χαρακτήρισε γυναίκα εξαιρετικού θάρρους και στάθηκε στην απόφασή της να αρνηθεί να καθορίζεται για πάντα από τη λέξη «θύμα». Αυτό ακριβώς, άλλωστε, βρίσκεται στην καρδιά ολόκληρης της ιστορίας της Pelicot.
Οι επιθέσεις καταγράφονταν σε βίντεο. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν, το 2020, ο Dominique Pelicot συνελήφθη για ένα άλλο αδίκημα. Είχε εντοπιστεί να φωτογραφίζει κρυφά γυναίκες κάτω από τις φούστες τους σε σούπερ μάρκετ. Κατά την έρευνα των ηλεκτρονικών του συσκευών, οι Αρχές βρήκαν χιλιάδες αρχεία που τελικά αποκάλυψαν το εύρος των εγκλημάτων.
Η υπόθεση άνοιξε παράλληλα μια τεράστια δημόσια συζήτηση στη Γαλλία για κάτι που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο: τη συναίνεση. Το 2025 η γαλλική νομοθεσία για τον βιασμό άλλαξε ώστε να συμπεριλάβει ρητά την έννοια της συναίνεσης. Η νέα διατύπωση την ορίζει ως ελεύθερη και ενημερωμένη, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι η σιωπή ή η έλλειψη αντίστασης δεν μπορούν να θεωρηθούν συγκατάθεση. Η υπόθεση Pelicot αποτέλεσε κεντρικό σημείο αναφοράς στη συζήτηση που προηγήθηκε.
Το 2019 ίδρυσε μαζί με την Greenpeace USA τα Fire Drill Fridays Στα DVF Awards η ίδια συγκινήθηκε μιλώντας για τη Steinem, η οποία έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε και στο σημερινό πολιτικό τοπίο των ΗΠΑ. Όμως στη συνάντησή της με την Pelicot δεν χρειάστηκε ούτε πολιτικό μήνυμα ούτε μεγάλη ομιλία. Υπήρξε απλώς εκείνο το φιλί. Είναι εύκολο να την κοιτάξεις και να δεις δύο διάσημες γυναίκες σε μία βράβευση. Μόνο που η μία είναι μια γυναίκα που εδώ και περίπου έξι δεκαετίες επιλέγει να βρίσκεται σε διαδηλώσεις, εκστρατείες και πολιτικές μάχες, ακόμη κι όταν αυτό έχει προσωπικό κόστος. Και η άλλη είναι μια γυναίκα που δεν ξεκίνησε ως ακτιβίστρια. Έγινε! Όχι επειδή το σχεδίασε. Όχι επειδή αναζητούσε δημοσιότητα. Αλλά επειδή κάποια στιγμή βρέθηκε μπροστά σε μια επιλογή: να προστατεύσει τον εαυτό της από τη δημόσια έκθεση ή να εκθέσει εκείνους που της είχαν αφαιρέσει το δικαίωμα να συναινεί. Διάλεξε το δεύτερο. Και όταν η Jane Fonda έπιασε τα χέρια της Gisèle Pelicot στη Βενετία, αυτό που συναντήθηκε δεν ήταν απλώς η λάμψη του Hollywood με μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες της πρόσφατης ευρωπαϊκής επικαιρότητας. Ήταν δύο διαφορετικές εκδοχές θάρρους. Το θάρρος μιας γυναίκας που επί δεκαετίες επιλέγει να μιλά. Και το θάρρος μιας γυναίκας που κάποια στιγμή αναγκάστηκε να μιλήσει και αποφάσισε ότι, από τη στιγμή που θα το έκανε, θα ακουγόταν μέχρι το τέλος. Ίσως για αυτό η πιο δυνατή στιγμή της βραδιάς δεν χρειάστηκε βήμα, μικρόφωνο ή χειροκρότημα. Χρειάστηκε μόνο δύο χέρια που ενώθηκαν και ένα φιλί. Και, για λίγα δευτερόλεπτα, η γυναικεία αλληλεγγύη δεν ήταν σύνθημα. Ήταν εικόνα. Κεντρική φωτογραφία: @dvfΓιατί τελικά αυτή η φωτογραφία έχει σημασία
