Μήπως οι φιλίες μας βασίζονται περισσότερο στην τύχη και τη συνήθεια παρά στην ουσιαστική συμβατότητα; Και πόσο σημαντικό είναι να μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες;
getty images
Οπότε τι μετράει περισσότερο τελικά; Οι κοινές αξίες ή η καλή συμπεριφορά;
Η απάντηση δεν είναι απόλυτη. Υπάρχουν φίλοι που μπορεί να μην συμφωνούν μαζί μας σε βασικά ζητήματα, αλλά είναι εκεί για εμάς με ειλικρίνεια, καλοσύνη και συνέπεια. Αυτές οι σχέσεις έχουν αξία – γιατί μας διδάσκουν αποδοχή και μας βγάζουν από τη «φούσκα» μας.
Από την άλλη, οι κοινές αξίες λειτουργούν σαν κόλλα. Όταν πιστεύεις πάνω-κάτω στα ίδια πράγματα με κάποιον – στον τρόπο που βλέπεις τις σχέσεις, την ηθική, τη ζωή – η σύνδεση αποκτά βάθος και διάρκεια. Δεν χρειάζεται να εξηγείς συνεχώς τον εαυτό σου. Νιώθεις ότι σε «πιάνει» ο άλλος.
Ίσως, λοιπόν, η πραγματική συμβατότητα στη φιλία να βρίσκεται κάπου στη μέση. Δεν χρειάζεται να είναι ο καθρέφτης σου ο άλλος, αλλά ούτε και ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος.
Και εδώ έρχεται η μεγάλη διαφορά με τις ερωτικές σχέσεις.
Στον έρωτα, είμαστε συνήθως πολύ πιο επιλεκτικοί. Σκεφτόμαστε αν ταιριάζουμε, αν έχουμε κοινό μέλλον, αν μπορούμε να χτίσουμε κάτι μαζί. Στη φιλία, αντίθετα, αφήνουμε τα πράγματα να συμβούν πιο αυθόρμητα. Δεν «αξιολογούμε» με τα ίδια κριτήρια.
Ίσως γιατί η φιλία δεν κουβαλά την ίδια πίεση. Δεν έχει προσδοκίες για συγκατοίκηση, οικογένεια, κοινά οικονομικά. Είναι πιο ελεύθερη. Και αυτή η ελευθερία είναι που την κάνει τόσο πολύτιμη.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται φροντίδα ή επαναξιολόγηση.
Καθώς μεγαλώνουμε, αλλάζουμε. Και μαζί αλλάζουν και οι ανάγκες μας. Μια φιλία που κάποτε μας κάλυπτε, μπορεί σήμερα να μας αφήνει αδιάφορους ή ακόμα και να μας βαραίνει. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Το δύσκολο είναι να το αποδεχτούμε χωρίς ενοχές.
Γιατί τελικά, το θέμα δεν είναι αν «ταιριάζουμε» απόλυτα με τους φίλους μας. Το θέμα είναι αν αυτή η σχέση μας κάνει να νιώθουμε ο εαυτός μας, αν μας εξελίσσει, αν μας στηρίζει. Αν υπάρχει χώρος να είμαστε αληθινοί.
Ίσως, λοιπόν, η πιο ειλικρινής απάντηση στο ερώτημα να είναι αυτή: δεν χρειάζεται να ταιριάζουμε σε όλα με τους φίλους μας. Αρκεί να ταιριάζουμε στα σημαντικά – και να υπάρχει χώρος για τα υπόλοιπα.
Και ναι, ίσως η φιλία να ξεκινά από τύχη. Αλλά το αν θα κρατήσει, είναι πάντα επιλογή.